http://www.pismoozdobne.pl/metro-a-dusza-polska/ Blog o kaligrafii Wed, 03 Feb 2016 00:05:06 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=3.7.41 http://www.pismoozdobne.pl/metro-a-dusza-polska/#comment-319 Sun, 23 Mar 2014 17:40:10 +0000 http://www.pismoozdobne.pl/?p=1434#comment-319 Oczywiście to ironia.
Żaden pies tyle nie waży. Tak samo jak nie da sie zmieścić na dziecinnym wózku 5 ton złomu. Też dostrzegam raczej skołowacenie zwierzęcia w środku lokomocji, ale widze po ludziach, że raczej czują się sterroryzowani obecnością zwierza w pobliżu. Takie moje obserwacje warszawskiego metra od Centrum do metra Marymont. Do do zwierząt to ja jestem zdecydowanie kociarz. I uwielbiam duże. Przy Maine-Coonach i Norweskich Leśnych wymiękam. Tłumacząc na polski tytuł piosenki Allison Moyet: Słabnę w obliczu piękna.
A co do zarobienia trawnika. Kilku z nich już to zrobiło
Serdeczności

]]> http://www.pismoozdobne.pl/metro-a-dusza-polska/#comment-317 Sun, 23 Mar 2014 16:52:12 +0000 http://www.pismoozdobne.pl/?p=1434#comment-317 I tu kolejna z różnic między nami, bo ja uwielbiam psiaki małe i duże a z rozpędu też -ich właścicieli. Jak wchodzą do wagonu, to od razu odkładam gazetę bo lubię sobie w psie oczy spojrzeć i powspominać futrzaki z dzieciństwa i młodości (większość psów ma podobne wierne i mądre spojrzenie, w przeciwieństwie do co niektórych ludzi). Poza tym mocno Pan ubarwił bo nie ma psów tak ciężkich, nawet zwalisty nowofunlandczyk waży coś około 65 kilosów. I NIE GRYZĄ (jak nie są do tego zmuszone). Prawie wszystkie czują się w metrze lekko zaniepokojone więc tylko dyszą nerwowo i potulnie wtulają się we właścicieli chroniąc zadek między jego butami.Więc proszę się nie obawiać, a tym bardziej nie czepiać się ich właścicieli (bo przyjdą nocą i zarobią Panu trawnik).

]]> http://www.pismoozdobne.pl/metro-a-dusza-polska/#comment-315 Sun, 23 Mar 2014 14:20:40 +0000 http://www.pismoozdobne.pl/?p=1434#comment-315 Panie Piotrze
OK, fajnie, śmiesznie ale jak kategoria „młody wykształcony” ma się do zachowań w metrze? Co prawda żyję przy stacji metra od 14 lat ale jakoś nie miałam szczęścia oglądać złomiarza (?!) więc podejrzewam, że tu jednak u Pana fantazja literacka zadziałała.Cyklistów też bym się nie czepiała, bo zwykle w pierwszym lub ostatnim wagonie stoją pokornie pod ścianą. Romskiego akordeonisty też nie widziałam ale widocznie nie do tego wagonu wsiadam. Wzajemnie -miłej niedzieli.

]]> http://www.pismoozdobne.pl/metro-a-dusza-polska/#comment-314 Sun, 23 Mar 2014 13:18:42 +0000 http://www.pismoozdobne.pl/?p=1434#comment-314 Przypomniały mi się jeszcze 2 typy o których warto, myślę, przypomnieć:
Zatem jeśłi można:
1. Nazwałbym takiego pasażera „Robienie dymu” Albo „Przerost formy nad treścią”. Osoba członek kilkuosobowej grupy, najczęściej młodych ludzi, ze 2, 3 lata starszy, udaje mądralę, dużo gada, aby wszyscy go słyszeli, cała reszta grupy ulega zdziwieniu albo śmieje się na jego batutę. Najprawdopodobniej w tej grupie jest bezpieczny. Sam jest bebzbronny jak niemowlę.
2. Ten typ może nawet zasługuje na miejsce na pudle. Ten typ nazwałbym posiłkując się tytułem filmu. „Duże zwierzę”. Generalnie człowiek z wielkim psem. Pies waży z 300 kg, w dodatku jest bez kagańca, bo przecież Misio nikogo nie ugryzie, to po co kaganiec. Ponieważ Misio jest słusznych rozmiarów zajmuje pół wagonu. A tylko spróbuj się człowiecze odezwać, że coś Ci nie pasuje. Zawsze Misiowi może zmienić się humor.
Pewnie więcej by coś znalazł. Zdecydowaną wiekszosć Pani już wskazała. Nic dodać nic ująć.
Jak Pani widzi wszyscy czymś terroryzują innych. Albo nieświeżym oddechem albo tym, co mają pod ręką. Co robić. Uciekać na koniec wagonu? Uciekajmy zatem.
Jeszcze raz dobrego dnia